Waarom synthesizers de jaren 80 veranderden: de geschiedenis van Synthpop
Synthesizers in de jaren 80 veranderden populaire muziek ingrijpend. Elektronische instrumenten verhuisden van experimentele studio’s naar popbands, hitlijsten en uiteindelijk miljoenen slaapkamers.
Nieuwe klanken, programmeerbare geluiden en betaalbaardere apparatuur maakten een compleet ander soort popmuziek mogelijk. Zonder die ontwikkeling zouden Synthpop, veel New Wave en een flink deel van de Dance Classics simpelweg anders hebben geklonken.
Synthesizers in de jaren 80 maakten elektronische popmuziek mainstream
Elektronische pioniers legden eerder de basis
Synthesizers bestonden al ruim vóór de jaren tachtig. In de jaren zestig en zeventig experimenteerden artiesten en componisten met grote modulaire systemen en vroege elektronische keyboards.
Ook binnen de jaren 70 muziek werden elektronische klanken steeds belangrijker. De technologie was alleen nog duur en voor veel muzikanten lastig bereikbaar.
Compactere instrumenten veranderden de popstudio
Aan het einde van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig verschenen steeds meer draagbare en programmeerbare synthesizers. Bands hoefden niet langer over een laboratorium met kabels te beschikken om elektronische muziek te maken.
Daardoor konden nieuwe groepen het elektronische geluid centraal zetten in plaats van als bijzonder effect op de achtergrond te gebruiken.
Synthpop werd een volwaardig popgenre
Artiesten als The Human League, Orchestral Manoeuvres in the Dark, Depeche Mode en later Pet Shop Boys bewezen dat elektronische instrumenten de basis van grote pophits konden vormen.
Onze uitgebreide pagina over Synthpop muziek volgt hoe het genre zich vanuit die technologische revolutie ontwikkelde.
New Wave combineerde elektronica met gitaren
Niet iedere band koos volledig voor synthesizers. Binnen New Wave werden elektronische klanken vaak gecombineerd met gitaren, bas en akoestische drums.
Daardoor ontstond een breed gebied tussen rock, pop, postpunk en elektronische muziek. Genregrenzen waren gelukkig nog niet voorzien van slagbomen en parkeerautomaten.
De Yamaha DX7 bracht digitale synthese naar de massa
De Yamaha DX7 verscheen in 1983 en werd een van de bekendste digitale synthesizers van het decennium. De karakteristieke elektrische piano’s, bassen en heldere klanken zijn op talloze producties uit die periode te horen.
FM-synthese bood een ander geluid dan de analoge synthesizers die eraan voorafgingen en werd een belangrijk onderdeel van het midden van de jaren tachtig.
Roland Juno en Sequential Prophet werden klassiekers
Instrumenten uit de Roland Juno-serie werden geliefd vanwege hun directe bediening en warme analoge karakter. De Sequential Prophet-5 was al eerder belangrijk omdat muzikanten klanken konden programmeren en opslaan.
Juist die mogelijkheid om geluiden terug te halen maakte synthesizers veel praktischer tijdens studio-opnamen en optredens.
Drumcomputers veranderden het ritme mee
De elektronische revolutie bleef niet beperkt tot toetsen. Drumcomputers zoals de LinnDrum en Roland TR-series maakten programmeerbare ritmes steeds normaler.
Samen met synthesizers vormden ze de technische basis voor een groot deel van de elektronische pop en dansmuziek uit de jaren tachtig.
MTV paste perfect bij het nieuwe geluid
De futuristische uitstraling van Synthpop en New Wave sloot opvallend goed aan bij de opkomst van videoclips. Mode, elektronische apparatuur en experimentele beelden werden onderdeel van het totaalpakket.
Meer daarover staat in ons artikel over MTV en muziek.
Ook pop en rock namen synthesizers over
Elektronische instrumenten bleven niet binnen één genre. Popmuziek nam digitale klanken snel over, terwijl ook veel rockbands toetsen en elektronische effecten toevoegden.
Daardoor werd de synthesizer uiteindelijk een normaal studio-instrument in plaats van een teken dat er ergens een futurist was losgebroken.
Disco en Dance Classics werden elektronischer
Ook dansmuziek veranderde. Elektronische baslijnen, sequencers en drumcomputers bouwden voort op de ritmische basis van Disco.
Die ontwikkeling loopt rechtstreeks door naar veel Dance Classics en Hi-NRG-producties uit de jaren tachtig.
De invloed is nog steeds hoorbaar
Moderne artiesten gebruiken zowel originele vintage synthesizers als digitale nabootsingen ervan. Klanken die ooit futuristisch waren, zijn inmiddels onderdeel geworden van het standaardgereedschap van producers.
Dat verklaart mede waarom veel producties uit de jaren 80 nog verrassend modern kunnen klinken.
Synthesizers op Florida Radio
Op Florida Radio hoor je die ontwikkeling terug in Synthpop, New Wave, pop en Dance Classics. Eén technologie wist zo ongeveer ieder genre binnen te wandelen en daar meubilair te verplaatsen.
De synthesizer was daarmee geen tijdelijke rage uit de jaren tachtig. Het instrument veranderde blijvend hoe populaire muziek wordt geschreven, opgenomen en geproduceerd.